Frederick Abel

Ten artykuł dotyczy angielskiego wynalazcy. Zobacz też: inne hasła powiązane z Abel.
Frederick Abel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

17 lipca 1827
Londyn

Data i miejsce śmierci

6 września 1902
Londyn

Zawód, zajęcie

chemik, wynalazca

Multimedia w Wikimedia Commons

Sir Frederick Augustus Abel (ur. 17 lipca 1827 w Londynie, zm. 6 września 1902 tamże) – angielski chemik i wynalazca, odkrył metodę bezpiecznego wytwarzania bawełny strzelniczej i współtwórca kordytu[1].

Życiorys

Był synem znanego muzyka, a wnukiem nadwornego malarza księcia Meklemburgii-Schwerinu. Od wczesnych lat wykazywał zainteresowanie naukami przyrodniczymi pod wpływem stryja, mineraloga A.J. Abela, ucznia Berzeliusza.

W latach 1845-1851 studiował w Royal College of Chemistry w Londynie, kierowanym przez Augusta von Hofmanna. Po zakończeniu studiów krótko prowadził zajęcia laboratoryjne w Szpitalu św. Bartłomieja w Londynie, a od 1852 roku, jako następca Michaela Faradaya, wykładał chemię w Królewskiej Akademii Wojskowej w Woolwich. W 1854 roku w tamtejszej akademii objął stanowisko chemika arsenału i został ekspertem Ministerstwa Wojny w dziedzinie amunicji.

Jego pierwszym osiągnięciem było opracowanie metody wytwarzania bawełny strzelniczej, aby była ona stabilna i bezpieczna. Owa metoda polegała na usuwaniu wszelkich śladów kwasu siarkowego i kwasu azotowego użytych podczas produkcji, poprzez rozdrabnianie bawełny, wypłukiwania kwasów sodą i suszenie.

Od 1888 roku został przewodniczącym komitetu państwowego do spraw innowacji w dziedzinie silnych materiałów wybuchowych. W 1889 roku wraz z Jamesem Dewarem wprowadzili nowy materiał wybuchowy - kordyt, będący mieszaniną bawełny strzelniczej oraz nitrogliceryny z dodatkiem kamfory i nafty, jako substancji działających stabilizująco oraz konserwująco[1].

Ponadto był autor równania służącego do obliczenia ciśnienia wytwarzanego w czasie wybuchu. Wynalazł również noszący jego nazwisko przyrząd do badania nafty, używany powszechnie w I połowie XX wieku[potrzebny przypis].

W 1891 został uhonorowany tytułem szlacheckim, a w 1893 nadano mu tytuł baroneta.

Książki

  • Handbook of Chemistry (z C. L. Bloxamem)
  • Modern History of Gunpowder (1866)
  • Gun-cotton (1866)
  • On Explosive Agents (1872)
  • Researches in Explosives (1875)
  • Electricity applied to Explosive Purposes (1884)

Jest również autorem kilku ważnych haseł w dziewiątej edycji Encyklopedii Britannica.

Zobacz też

Przypisy

  1. a b PiotrP. Amsterdamski PiotrP., BolesławB. Orłowski BolesławB., MałgorzataM. Yamazaki MałgorzataM., Słownik uczonych, Warszawa: Horyzont, 2002, s. 7-8, ISBN 83-7311-430-0, OCLC 52743550 [dostęp 2022-02-18] .
  • p
  • d
  • e
Laureaci Royal Medal (XIX wiek)
lata 20.
lata 30.
lata 40.
lata 50.
lata 60.
lata 70.
lata 80.
lata 90.
  • 1890: J. Hopkinson, D. Ferrier
  • 1891: A.W. Rucker, Ch. Lapworth
  • 1892: Ch. Pritchard, J.N. Langley
  • 1893: H.M. Ward, A. Schuster
  • 1894: J.J. Thomson, V. Horsley
  • 1895: J. Murray, J.A. Ewing
  • 1896: A. Geikie, Ch.V. Boys
  • 1897: R. Strachey, A. Forsyth
  • 1898: J. Kerr, W. Gardiner
  • 1899: W.C. McIntosh, G.F. Fitzgerald
rok 1900

Kontrola autorytatywna (osoba):
  • ISNI: 0000000116633177
  • VIAF: 67206005
  • LCCN: n88002757
  • GND: 116001364
  • NDL: 00769871
  • BnF: 10562940g
  • SUDOC: 120701499
  • NLA: 35647964
  • Open Library: OL2535316A
  • OBIN: 30319
  • J9U: 987007391424505171
  • WorldCat: lccn-n88002757
Encyklopedia internetowa:
  • Britannica: biography/Frederick-Augustus-Abel
  • VLE: frederick-augustus-abel
  • Catalana: 0000182
  • DSDE: Frederick_Abel