Sobór Opieki Matki Bożej w Woroneżu

Sobór Opieki Matki Bożej
Покровский собор
3610001000
sobór katedralny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo

 Rosja

Obwód

 woroneski

Miejscowość

Woroneż

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Eparchia

woroneska

Wezwanie

Opieki Matki Bożej

Wspomnienie liturgiczne

1/14 października

Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie

św. Mitrofana z Woroneża

Historia
Data rozpoczęcia budowy

1833

Data zakończenia budowy

1841

Data poświęcenia

1841

Data zamknięcia

1932

Aktualne przeznaczenie

czynny sobór prawosławny

Data reaktywacji

1948

Dane świątyni
Styl

klasycystyczny

Architekt

Iwan Blicyn

Świątynia
• materiał bud.


• cegła

Kopuła
• liczba kopuł


1

Ołtarz
• liczba ołtarzy
• wezwania ołtarzy bocznych


2
Spotkania Pańskiego, Ikony Matki Bożej „Znak”

Położenie na mapie Woroneża
Mapa konturowa Woroneża, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Sobór Opieki Matki Bożej”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Sobór Opieki Matki Bożej”
Położenie na mapie obwodu woroneskiego
Mapa konturowa obwodu woroneskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Sobór Opieki Matki Bożej”
Ziemia51°39′54,7″N 39°12′47,9″E/51,665200 39,213300
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Sobór Opieki Matki Bożejprawosławny sobór w Woroneżu, w jurysdykcji eparchii woroneskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jeden z dwóch, obok soboru Zwiastowania, soborów katedralnych tejże eparchii.

Historia

Pierwsza wzmianka o istnieniu w Woroneżu cerkwi pod wezwaniem Opieki Matki Bożej pochodzi z 1615. Wskazuje ona, że świątynia znajdowała się na terenie osady kozackiej. Gdy obiekt ten był już w bardzo złym stanie, w 1700 błogosławieństwa na budowę nowej świątyni w tym miejscu udzielił pierwszy ordynariusz eparchii woroneskiej, biskup Mitrofan. Budowę cerkwi murowanej rozpoczęto w 1736. W 1748 poświęcony został jeden z jej ołtarzy, poświęcony Spotkaniu Pańskiemu, zaś w końcu stulecia – drugi, pod wezwaniem Ikony Matki Bożej „Znak”. W 1791 wzniesiono cerkiewną trójkondygnacyjną dzwonnicę[1].

W 1833 przystąpiono do przebudowy obiektu. Świątynię zaprojektował Iwan Blicyn, architekt gubernialny. Zasadnicze prace przy budowie świątyni ukończono w ciągu dwóch lat, jednak wyświęcenie obiektu miało miejsce dopiero 14 lipca 1841, ceremonię konsekracji poprowadził arcybiskup woroneski i zadoński Antoni. Jeszcze przed tą datą, ukraiński artysta Kuźma Safonow przeprowadził renowację dwóch ikonostasów i ikon pozostających na wyposażeniu obiektu. W 1847 i w 1848 ponownie poświęcono obydwa boczne ołtarze cerkwi[1].

Po rewolucji październikowej, w 1921, z cerkwi skonfiskowano cenne elementy wyposażenia, co miało posłużyć pomocy ofiarom głodu na Powołżu. Dwa lata później obiekt objęła wspólnota odnowicielska. W 1927 budynek siłą przejęli grigoriewcy, którzy urządzili w nim swój sobór katedralny. W 1932 władze radzieckie zdecydowały o zamknięciu świątyni i zaadaptowaniu jej najpierw na Dom Obrony, a następnie na muzeum religii i ateizmu. Podczas II wojny światowej budynek poważnie ucierpiał, po czym został zaadaptowany na mieszkania[1]. Obiekt został zwrócony Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej w 1948, dzięki staraniom biskupa woroneskiego Józefa[2] i grupy miejscowych wiernych[1]. Świątynia przejęła wówczas, po cerkwi św. Mikołaja, funkcję soboru katedralnego, w jej sąsiedztwie wzniesiono również nową siedzibę biskupów woroneskich. 14 października 1948 biskup Józef poświęcił ołtarz ikony Matki Bożej „Znak”, zaś trzy lata później – główny ołtarz i zarazem cały obiekt, co nastąpiło po odnowieniu obiektu sakralnego. W 1952 konsekrowany został drugi boczny ołtarz św. Tichona Zadońskiego[1]. Kolejny remont świątyni przeprowadził w latach 1961–1962 biskup woroneski i lipiecki Sergiusz. W końcu lat 70. władze miejskie nakazały rozbiórkę domu biskupiego i rozważały także zniszczenie soboru, czemu skutecznie sprzeciwiał się metropolita woroneski Metody[1].

W 1982 w soborze odbywały się uroczystości 300. rocznicy powstania eparchii woroneskiej. Od 1989 do 2003[3] w obiekcie wystawione były dla kultu relikwie św. Mitrofana, pierwszego biskupa woroneskiego[1], przeniesione następnie do drugiego woroneskiego soboru Zwiastowania po jego odbudowie[3].

W 1998 po raz pierwszy w historii obiekt odwiedził patriarcha moskiewski i całej Rusi – Aleksy II[1].

W sąsiedztwie świątyni znajdował się pierwotnie niewielki cmentarz duchownych, pochowano na nim także kilku starostów cerkiewnych i osoby przekazujące dla cerkwi dary materialne[1]. Obecnie (początek XXI w.) przy soborze znajduje się tylko jeden nagrobek – metropolity woroneskiego Józefa, zmarłego w 1961[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j Покровский собор
  2. Митрополит Воронежский и Липецкий Иосиф (Орехов) (1945–1961)
  3. a b Błagowieszczenskij sobor