William Morton Wheeler

William Morton Wheeler
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

19 marca 1865
Milwaukee, Wisconsin

Data i miejsce śmierci

19 kwietnia 1937
Cambridge, Massachusetts

Multimedia w Wikimedia Commons

William Morton Wheeler (ur. 19 marca 1865 w Milwaukee, w stanie Wisconsin, zm. 19 kwietnia 1937 w Cambridge, Massachusetts) – amerykański entomolog, myrmekolog i profesor Harvardu.

Życiorys

William Morton Wheeler był synem Julius Morton i Caroline Georgiana Anderson (z domu Wheeler)[1]. Na etapie edukacji podstawowej został przeniesiony ze szkoły publicznej do miejscowej akademii niemieckiej z powodu, jak to sam określał, "uporczywie złego zachowania". W akademii znajdowało się małe muzeum, w którym młody Wheeler samodzielnie studiował. Kiedy Ward's Natural Science na początku 1884 dostarczył do akademii zbiór szkieletów i wypchanych zwierząt, Wheeler zgłosił się na ochotnika żeby wraz z Wardem spędzać noce na rozpakowywaniu i rozstawianiu okazów. Młodzieniec zrobił takie wrażenie na Wardzie że zaproponował on mu pracę w jego zakładzie w Rochester w Nowym Yorku. Wheeler przyjął propozycję i zajmował się tam opisywaniem ptaków i ssaków, a później także kolekcji mięczaków, szkarłupni i gąbek. Jego katalog muszli był w użyciu aż do końca 1920 roku.

Wheeler szkolił się na entomologa i embriologa, był uczniem Georga Baura, Antona Dohrna i Charlesa Otisa Whitmana. Stał się wiodącym autorytetem w tematyce zachowań owadów społecznych, w szczególności mrówek. Odegrał on znaczącą rolę w rozwoju etologii – spopularyzował ten termin używając go jako pierwszy w 1902 roku w swojej publikacji w czasopiśmie Science.

Był odpowiedzialny za opisanie bardzo wielu gatunków, w tym Pogonomyrmex Maricopa, czyli najbardziej jadowitego z opisanych gatunków owadów. Profesor Wheeler był kuratorem Zoologii Bezkręgowców w Amerykańskim Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku w latach 1903 – 1908. Został też wybrany do National Academy of Sciences.

Utrzymywał bliskie kontakty z angielskim myrmekologiem i koleopterologiem Horace Donisthorpem. To właśnie Wheelerowi w 1915 r. Donisthorpe zadedykował swoją pierwszą obszerną książkę o mrówkach. Donisthorpe i Wheeler bardzo często wymieniali się okazami, w wyniku czego opracowali koncepcję, że podrodzina formicinae miała swoje początki w Ameryce Północnej.

Za swoją pracę, Ants of the American Museum Congo Expedition, Wheeler został nagrodzony w 1922 r. przez National Academy of Sciences medalem Elliotta Daniela Girauda. Był profesorem biologii stosowanej w Bussey Institute na Uniwersytecie Harvarda. Kierunek ten był jednym z najlepiej ocenianych kierunków biologicznych w Stanach Zjednoczonych w tamtym czasie. Jednym z jego uczniów był Alfred Kinsey.

Twórczość Wheelera obejmuje 467 tytułów.

Przypisy

  1. GEORGE HOWARD PARKER. BIOGRAPHICAL MEMOIR OF WILLIAM MORTON WHEELER 1865-1937. „BIOGRAPHICAL MEMOIRS”. XIX SIXTH MEMOIR, 1938. 

Linki zewnętrzne

https://www.antwiki.org/wiki/Wheeler,_William_Morton_(1865-1937)

Kontrola autorytatywna (osoba):
  • ISNI: 0000000120198577
  • VIAF: 2602433
  • LCCN: n87901300
  • GND: 117333735
  • NDL: 031789880
  • BnF: 12937079k
  • SUDOC: 056880057
  • SBN: UFIV089294
  • NLA: 35603223
  • NKC: mub2011632545
  • BNE: XX1494749
  • NTA: 167256505
  • BIBSYS: 90207858
  • CiNii: DA00323338
  • Open Library: OL115988A
  • PLWABN: 9810667176705606
  • NUKAT: n2004020186
  • J9U: 987007273294205171
  • NSK: 000692699
  • LIH: LNB:CI8f;=BQ
  • WorldCat: lccn-n87901300
Encyklopedia internetowa: